Wednesday, June 21, 2006

Fair play


(Ξάνα)έπιασαν οι ζέστες.
Είμαστε σε καιρό καταλήψεων στα ανώτατα και ανώτερα εκαπιδευτικά ιδρύματα.Εδώ και βδομάδες, η μια σχολή κλείνει μετά την άλλη. Ανά βδομάδα περίπου οι φοιτητές κάνουν πορείες, που η μαζικότητά τους δεν είναι κάτι που μπορεί να κρυφτεί. Παρά αυτή τη μαζικότητα στις κινητοποιήσεις, το όλο θέμα δεν ήταν απ'ότι φάνηκε, ενδιαφέρον αρκετά για να απασχολήσει τα ΜΜΕ, ειδικά τα τηλεοπτικά κανάλια, γιτί όσο να'ναι, οι εφημερίδες κάλυπταν το θέμα. Το πράγμα απέκτησε ενδιαφέρον όταν κάποιοι φοιτητές έφαγαν κάποιο ξύλο από κάποιους άνδρες των ΜΑΤ σε κάποια πορεία κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Ξεκινώντας από αυτή τη λάθος βάση (γιατί έδειραν οι αστυνομικοί τους φοιτητές) και αφού αναλήθηκε για λίγο καιρό αν η στάση των αστυνομικών οργάνων ήταν δικαιολογημένη ή όχι, φτάσαμε να συζητάμε τώρα, κάμποσο καιρό μετά την έναρξη των φοιτητικών αντιδράσεων, το γιατί βγήκαν οι φοιτητές στους δρόμους. Και είναι λογικό να γεννήθηκε αυτή η απορία στο μέσο τηλεθεατή, που βασίζει την ενημέρωσή του μόνο στα τηλεοπτικά δελτία, "νεανικά" και μη, αφού πρώτα έμαθε για το ξύλο και τα δακρυγόνα στην πορεία και μετά έμαθε ότι έγινε πορεία και αναρωτήθηκε για τους λόγους αυτής.
Πάλι καλά δηλαδή.
Είμαστε λοιπόν, στο σημείο που γίνονται συζητήσεις επί συζητήσεων για της αιτίες των κινητοποιήσεων. Ακούμε για νόμο-πλαίσιο, Μαριέττα, ιδιωτικά πανεπιστήμια, δωρεάν συγγράμματα, κατάργηση ασύλου, εμπορευματοποίηση της παιδείας και άλλα πολλά που θέλουν καιρό να αναλυθούν και που η συζήτησή τους προκαλεί εντάσεις.
Η χαρά του καλού παρουσιαστή/δημοσιογράφου. Παράθυρα παντού.
Στο πάνω αριστερά παράθυρο ο έμπειρος δημοσιογράφος-αναλυτής-συνεργάτης του δελτίου-αντικειμενική ματιά, στο πάνω δεξιά ο πολιτικός της κυβέρνησης, στο κάτω δεξιά ο πολιτικός της αντιπολίτευσης, στο κάτω αριστεά ε, είναι κι ένας φοιτητής περαστικός. Και δίπλα, να πιάνει όλο το αριστερό μέρος της οθόνης, ο συντονιστής-"πρώτο όνομα"-παρουσιαστής.
Το καμπανάκι χτυπάει και το ματς αρχίζει.
Πρώτα ζητάμε την αντικειμενική ανάλυση του έμπειρου δημοσιογράφου. Με άνεση, αφού κάθε μέρα εκεί είναι, είχε και τη δική του εκπομπή πιο παλιά, βγάζει και καμιά εφημερίδα, ο πολύπειρος αναλυτής συμμερίζεται την αγωνία χιλιάδων φοιτητών και σπουδαστών που χάνουν τα μαθήματά τους. Βάζει στη ζυγαριά από τη μια μεριά τη χαμένη εξεταστική και από την άλλη όλες τις επικείμενες αλλαγές που φέρνουν τα πάνω κάτω και τα βγάζει ισάξια, με την εξεταστική να έχει λίγο μεγαλύτερη βαρύτητα. Ωραία.
Έρχεται η σειρά του φοιτητή (το καλύτερο με τους πολιτικούς είναι για το τέλος). Πολύ ωραία.
Δεν έχει την εμπειρία στα παράθυρα που έχουν οι συνομιλητές του, αλλά έχει εμπιστοσύνη στο λόγο του, στις απόψεις του και είναι διατεθιμένος να τις αναπτύξει. Αρχίζει. Λέει κυριολεκτικά τρεις λέξεις, όταν ο κατά πολύ εμπειρότερος συνομιλητής του, ο αναλυτής δημοσιογράφος, δεν αντέχει άλλο μ'αυτά που ακούει και ξεσπάει. Η υπομονή έχει και τα όριά της. Φωνάζει με όλη του τη δύναμη (σκούζει, γκαρίζει, όπως θες πες το). Μπαίνει στο κράξιμο και ο πιλιτικός της κυβέρνησης. Σιγά μη δεν έμπαινε και της αντιπολίτευσης. Παρεπιπτώντως, ο συντονιστής μαεστρικά, ως άλλος Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν, συντονίζει, μένοντας στρατηγικά σιωπηλός. Είναι σαν τον πατέρα, που πάει να μάθει το παιδί να κολυμπάει και το ρίχνει κατευθείαν στα βαθιά. Έτσι αφήνει κι αυτός το φοιτητή, βορά στις ορέξεις του "πάνελ", που προσπαθεί να τον πείσει ότι δεν ξέρει ποιο είναι το καλό του και ότι οι άλλοι μπορούν να φροντίσουν καλύτερα γι'αυτό.
Έτσι κι αλλιώς τί ξέρει αυτός, ο άπλυτος, ο αξύριστος, ο ακούρευτος, ο νταής...
Ο περιορισμένος χρόνος του δελτίου δεν επιτρέπει στη συζήτηση να συνεχιστεί. Κρίμα και τα λέγαμε τόσο ωραία...Τουλάχιστον αποδείθηκε ότι αυτός με τη δυνατότερη φωνή έχει δίκιο. Για να καταλαβαίνει και ο κόσμος πάνω απ'όλα
Τήρηση τηλεοπτικού fair play. Ξέρω και το άλλο με τον Τοτό, αλλά κάποια άλλη μέρα αυτό.

2 comments:

  1. Οι φοιτητές που βγήκαν στα πάνελ τα είπαν μια χαρά. Και ο κόσμος είναι μαζί τους.
    Υ.Γ. Θα ήθελα να πνίξω τον Τράγκα που προχθές το βράδυ μούγκριζε σαν αγελάδα την ώρα που μιλούσε ο φοιτητής στο δελτίο του "ALPHA". Αλλά τί να ξέρει αυτό το άγράμματο λαμόγιο από πανεπιστήμιο;
    Καλώς ήρθες στη blog-sphere!

    ReplyDelete
  2. Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που δώθηκε η ευκαιρία σους φοιτητές να μιλήσουν, τα είπαν πολύ καλά.
    Ναι, ο Τράγκας ήταν η έπμνευση του ποστ (που να φανταζόμουν ότι ο Τράγκας θα αποτελέσει έμπνευση για ότιδήποτε...).Κι εγώ και πολλοί συμφοιτητές μου απορήσαμε με την ψυχραιμία του παιδιού που καθόταν και τον άκουγε.
    Καλώς σας βρήκα στη blog-sphere.

    ReplyDelete