Friday, October 27, 2006

Τί άλλο...

...θα μπορούσε να κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια από μια κοσμοσφαίρα?Έλα μ ντε...Δε βάζω λινκς και δε λέω ονόματα μη βρεθώ να ποζάρω στα κρατητήρια. Δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται. Παρά τρίχα τη γίτωσε και το google. Αλλιώς θα το βλέπαμε πίσω από της φυλακής τα σίδερα, όπου θα μπορούσε να διαδραματίζεται ο εξής διάλογος:

Ισοβίτης (του Αρκά): Τι έκανες εσύ και σε μπαγλαρώσανε?
Google: Κάτσε να κάνω ένα search να δω, γιατί δεν πολυκατάλαβα.
Μοντεχρήστος: Θες να σε αγκαλιάσω για παρηγοριά? Θα σου κάνω και καλές τιμές γιατί είσαι η αγαπημένη μου μηχανή αναζήτησης.

Τέλοσπάντων, έχει γίνει ένας ψιλοχαμός, πολλά blogs έχουν ασχοληθεί με το θέμα, ας πω κι εγώ κάτι μιας και είμαι και σούπερ διάσημος.
Ας πούμε ότι ο άγνωστος μηνυτής, που αν και δημόσιο πρόσωπο κανείς δεν έχει καταλάβει ποιος μπορεί να είναι, ενοχλήθηκε από κάποιο μπλογκ, που πάλι δε μπορεί κανείς να φανταστεί ποιο είναι (νιάου νιάου). Καταλαβαίνω ο ΑΜΔΠ (άγνωστος μηνυτής-δημόσιο πρόσωπο) να έκανε μήνυση στον Χ που έχει αυτό το άγνωστο μπλογκ. Προφανώς ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει ότι μήνυση του κατέβει σε όποιον να 'ναι.
Ας δεχτούμε ότι ο ΑΜΔΠ ίσως είναι αμφιβόλου διανοητικής στάθμης (περιορισμένης ευθύνης που λένε), παρ'ότι δημόσιο πρόσωπο (εδώ γελάμε) και δεν έκανε μήνυση στον Χ, αλλά σε μια μηχανή αναζήτησης. Δεν έχω κάνει μήνυση ποτέ αλλά φαντάζομαι ότι υπάρχουν κάποια αρμόδια όργανα στα οποία πας και κάνεις τις διαδικασίες που απαιτουνται. Εδώ είναι το σημείο κλειδί για μένα. Είπαμε, δεν έχω κάνει μήνυση, αλλά φαντάζομαι πάλι ότι υπάρχει και κάποιου είδους φιλτράρισμα και διαφέρει ο τρόπος που αντιμετωπίζεται κάθε μήνυση. Αν δηλαδή, μιας και δεν έχω κάνει κάπου μήνυση ( δεν ξέρω, σας το'πα?), είπα να κάνω σεφτέ με μια μήνυση προς το ίντερνετ. Έτσι, απλά, σταράτα κι ελληνικά. Τί θα γίνει μετά? Θα εξαποληθεί ανθρωποκυνηγητό για να συλληφθεί...το ίντερνετ? Χμ...........αυτό θα έχει ομολογουμένως πολύ πλάκα και κάτι με τρώει να πάω αύριο να δω αν η θεωρία μου είναι σωστή.
Είναι για γέλια (και για κλάμματα φυσικά), όταν γίνεται κάτι τόσο παράλογο, που το συζητάμε μετά. Λες και χρειάζονται επιχειρήματα για να πείσεις κάποιον ότι αυτό το παράλογο, όντως δεν έχει λογική. Αλλά απ'οτι φαίνεται, τελικά είναι δύσκολο κάποιος να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας.
Δεν αναφέρομαι καν σε θέματα που έχουν να κάνουν με την ελευθερία του λόγου και το δικαίωμα του καθενός στην κριτική, ειδικά προς ένα δημόσιο πρόσωπο, το οποίο από τη στιγμή που μόνο του αποφάσισε να γίνει δημόσιο, αυτομάτως δέχτηκε να είναι αντικείμενο κριτικής.
Αρχισαν τα όργανα, βαράτε βιολιτζήδες!

Friday, October 20, 2006

Bend it like...

...όχι  Μπέκαμ, αλλά όπως οι Μεξικάνοι και οι Χιλιανοί.
Σε σένα το λέω Μαριέττα. Ναι, ξέρω ότι κι εσύ, όπως και ο φίλος οδηγός, όπως και ο Ζε Ρομπέρτο με διαβάζετε καθημερινά. Τώρα αν με γράφετε κιόλας, δε γνωρίζω/δεν απαντώ.
Έτσι που λες Μαριέττα. Ο πολύ πολιτισμός δεν κάνει καλό. Συζητήσεις και πράσινα άλογα.
Απεργοί δάσκαλοι εδώ, απεργοί δάσκαλοι και στο Μεξικό, καταληψίες μαθητές εδώ, καταληψίες μαθητές και στη Χιλή. Αυτό που διαφέρει είναι ο τρόπος αντιμετώπισης. Διαπραγματεύσεις (και όχι πολύ πετυχημένες) εδώ, ξύλο εκεί. Αυτά είναι. Πες το και στο φίλο σου, το Βύρωνα. Που ο καημένος έπρεπε να απολογηθεί κιόλας επειδή ένα όργανο έβγαλε μια σιδερογροθιούλα.
Κατα βάθος ξέρω ότι και οι δύο το θέλετε, αλλά είστε ντροπαλά μωρέ. Αλλά μη ντρέπεστε. Βαράτε στο ψαχνό.
Έτσι κι αλλιώς δεν είναι και πολύ χειρότερο το ξύλο από το να κοροϊδεύεις τον άλλο μες στα μούτρα του και να λες ότι "δεν υπάρχουν άλλα λεφτά για την παιδεία". Σωστά. Τόοοοοοσα λεφτά έχουν πέσει στην παιδεία και είναι κάποιοι αναιδείς και θρασείς που θέλουν κι άλλα.


ΥΓ: Θα μπορούσα να γράψω ένα ποστ με ιστορίες τρέλας από δημόσιες υπηρεσίες, αλλά δε βαριέσαι. Τα ίδια θα λέμε...Και τί έγινε που το παράβολο των 30 ευρώ κάνει 44 ευρώ?
Παρεπιπτώντως, πουλάω ένα 10ευρο σε τιμή ευκαιρίας 15 ευρώ. Το αφεντικό τρελάθηκε!!!

Wednesday, October 04, 2006

Φίλε οδηγέ

Φίλε άγνωστε οδηγέ
Εσύ που οδηγούσες το φορτηγό σου χθες στο Χαλάνδρι, ξέρω ότι διαβάζεις κάθε μέρα αυτό το μπλογκ (αν και γράφω μια στο τόσο) και σ'ευχαριστώ πολύ γι'αυτό. Μιας και διαβάζεις λοιπόν αυτό το ποστ, ήθελα να εκφράσω τη λύπη μου για εκείνο το άδειο χάρτινο ποτήρι που σου έπεσε από το παράθυρο. Φαντάζομαι θα στεναχωρήθηκες πολύ και το καταλαβαίνω. Μα να σου πέσει έτσι ξαφνικά από του πουθενά? Κρίμα ρε συ...
Ειλικρινά, σκέφτηκα να το πάρω και να στο πετάξ...ε...να στο δώσω πίσω. Ξέρω πόσο πολύ θα χαιρόσουν και ότι θα με ευχαριστούσες με τα καλύτερα λόγια, ενώ στην πραγματικότητα δε θα είχα κάνει τίποτα παραπάνω από το να σου επιστρέψω κάτι δικό σου. Οπότε δε θα υπήρχε λόγος για ευχαριστίες. Αν δεν άνοιγε το φανάρι ίσως να το είχα κάνει. Ίσως πάλι το φανάρι να είναι μια δικαιολογία, δεν ξέρω.
Συμπάσχω με όλους αυτούς τους συμπολίτες μας, που ενώ οδηγούν ανέμελοι την κούρσα (!) τους, τσουπ, τους γλιστάει από το χέρι μια γόπα από τσιγάρο, ένα μπουκάλι, ένα χαρτάκι, ένα οτιδήποτε ρε παιδί μου. Ειδικά στις εθνικές οδούς, η κατάσταση είναι δραματική. Βλέπει κανένας στις άκρες του δρόμου ένα σωρό απωλεσθέντα, που ίσως ακόμα τα κλαίνε όσοι τα έχασαν.
Γι'αυτό "φίλε" άγνωστε οδηγέ, σου ζητάω συγνώμη και την επόμενη φορά θα σου δώσω πίσω ότι σου "γλίστρησε".
Ασταδιάλα
Νεροπιστολέρο