Friday, January 19, 2007

Comeback


Να μια τελευταία μου φωτογραφία.Με το σακίδιο παραλλαγής και με τα όλα μου. Όπλο δε μου δώσανε γιατί είχα δικό μου.Είμαι λίγο ακούρευτος, το ξέρω, μου το είπε κι ο διοικητής, αλλά το θέμα θα τακτοποιηθεί σύντομα.
Η φάση 2 της θητείας μου έφτασε στο τέλος της. Μετά την ειδική εκπαίδευση σε γνωστό στρατιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας (μου θυμίζει λίγο αυτό που ακούω στις ειδήσεις του Star, τις οποίες και φανατικά παρακολουθώ, όπως όλοι φαντάζομαι, "γνωστός ηθοποιός που πρωταγωνιστεί σε γνωστό σίριαλ γνωστού καναλιού"), ήρθε η ώρα να πάω για τα σύνορα σε κάποιο γνωστό νησί του Ανατολικού Αιγαίου.
Οι σχεδόν δύο βδομάδες που πέρασα εδώ ήταν ο παράδεισος του φαντάρου. Κι έχω να τονίσω ότι το γνωστό αυτό νοσοκομείο έχει φ-ο-β-ε-ρ-ό φαγητό. Τώρα άρχισα να γίνομαι παλιός. (Παλιός, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, αρχίζεις να γίνεσαι όταν περνάς τη φάση που χάνεις βάρος κι αρχίζεις να παίρνεις...)
Έχω πληροφορηθεί ότι συνάδελφοι φαντάροι που βρίσκονται στον Έβρο έχουν αρχίσει να ζητάνε τα λεφτά τους πίσω, γιατί λέει τους υποσχέθηκαν σκοπιές μέσα στα χιόνια, αλλά αυτοί είναι με το air condition κι ένα παγωτό στο χέρι. Έχουν τα δίκια τους, η αλήθεια είναι.
Ήταν λάθος η χρονική στιγμή που αποκαλύφθηκε όλο αυτό το κύκλωμα με τις απαλλαγές στράτευσης. Κάποιοι γνωστοί μου και προς θεού όχι εγώ, δε μπορούν τώρα να λειτουργήσουν ελεύθερα. Και σιγά το νέο δηλαδή. Σε λίγο θα μας πουν ότι το ρουσφέτι ζει ακόμα και θα πέσουμε όλοι από τα σύννεφα. Δεν πειράζει όμως, το θέμα πιστεύω θα έχει ξεχαστεί σε λίγες μέρες, γιατί με τη μνήμη χρυσόψαρου που μας διακρίνει τέτοια ασήμαντα θέματα δε μας απασχολούν και πολύ. Εκτός αν το κάνουμε όπως στο memento και κρατάμε σημειώσεις από δω κι από κει. Και μόνο που το σκέφτηκα όμως, κουράστηκα. Ουφ...
Μιας και είναι το πρώτο ποστ του 2007 (και κάπως καθυστερημένα), άντε, καλή χρονιά να έχουμε!

ΥΓ(ψιλοάσχετο): Από πότε αποτελεί είδηση ότι ο πρωθυπουργός μιας χώρας θα συναντήσει έναν υπουργό (της ίδιας χώρας...)?