Sunday, February 25, 2007

Soundtrack



Πρώτα ήταν η φωτιά, μετά ο τροχός (μπορεί και αντίστροφα...) και μετά το walkman. Αυτή η ευλογημένη συσκευή, που ακόμα και για κάποιον "σχετικά" άθεο σαν εμένα, είναι απόδειξη της ύπαρξης μιας ανώτερης δύναμης.
Γιατί ξέρεις τί είναι να κάθεσαι δίπλα (και ευτυχώς όχι μέσα) στο πεδίο βολών και να μην ακούς καν τον ήχο της σφαίρας, αλλά την playlist που έχεις επιλέξει?Και ακόμα καλύτερα, αν η playlist αυτή αποτελείται από αντιπολεμικά ροκ τραγούδια?
Εκείνη τη στιγμή νιώθεις λίγο ότι αυτά που βλέπεις δε γίνονται αλλά είσαι στο κάθισμα ενός κινηματογράφου και παρακολουθείς αντιπολεμική ταινία. (Να δει τη λεπτή κόκκινη γραμμή όποιος δεν την έχει δει παρεπιπτώντως.)
Κάπως έτσι κύλησε η προηγούμενη εβδομάδα και κάπως έτσι θα κυλήσει και η επόμενη.Είναι αλήθεια ότι η μέρες μοιάζουν λίγο μεταξύ τους και αν δεν ήταν η προϋπηρεσία μου στην Πάτρα και οι φίλοι που είναι εκεί, μάλλον δε θα είχα καταλάβει ότι πέρασαν οι αποκριές, αυτή η παγανιστική-ου666-εξαποδώ-ειδωλολατρική γιορτή.
Ευτυχώς ο στρατός έχει τα καλά του:α) περνάει και β)δεν ξανάρχεται.