Sunday, February 25, 2007

Soundtrack



Πρώτα ήταν η φωτιά, μετά ο τροχός (μπορεί και αντίστροφα...) και μετά το walkman. Αυτή η ευλογημένη συσκευή, που ακόμα και για κάποιον "σχετικά" άθεο σαν εμένα, είναι απόδειξη της ύπαρξης μιας ανώτερης δύναμης.
Γιατί ξέρεις τί είναι να κάθεσαι δίπλα (και ευτυχώς όχι μέσα) στο πεδίο βολών και να μην ακούς καν τον ήχο της σφαίρας, αλλά την playlist που έχεις επιλέξει?Και ακόμα καλύτερα, αν η playlist αυτή αποτελείται από αντιπολεμικά ροκ τραγούδια?
Εκείνη τη στιγμή νιώθεις λίγο ότι αυτά που βλέπεις δε γίνονται αλλά είσαι στο κάθισμα ενός κινηματογράφου και παρακολουθείς αντιπολεμική ταινία. (Να δει τη λεπτή κόκκινη γραμμή όποιος δεν την έχει δει παρεπιπτώντως.)
Κάπως έτσι κύλησε η προηγούμενη εβδομάδα και κάπως έτσι θα κυλήσει και η επόμενη.Είναι αλήθεια ότι η μέρες μοιάζουν λίγο μεταξύ τους και αν δεν ήταν η προϋπηρεσία μου στην Πάτρα και οι φίλοι που είναι εκεί, μάλλον δε θα είχα καταλάβει ότι πέρασαν οι αποκριές, αυτή η παγανιστική-ου666-εξαποδώ-ειδωλολατρική γιορτή.
Ευτυχώς ο στρατός έχει τα καλά του:α) περνάει και β)δεν ξανάρχεται.

8 comments:

  1. Χαιρετίσματα από τον Μαυροσκούφη. Εχθές ορκίστηκα! :D

    Καλά να περνάς, αν και έχεις ψιλοβαρεθεί...

    :P

    ReplyDelete
  2. 'Περνάει και δεν ξανάρχεται' :)
    Καλή συνέχεια, νεροπιστολεράκο μου

    ReplyDelete
  3. αμέσως μετα την φωτιά και τον τροχό ήρθε το walkman? δεν νομίζεις οτι έχεις ένα κενούλι εκεί; :p

    ReplyDelete
  4. Λοιπόν άσχετο αλλά είσαι φαντάρος και θα στο πω.
    Πριν λίγες μέρες έλεγα σε κάτι φίλους πως αν με υποχρέωναν να πάω φαντάρος θα πήγαινα με ευχαρίστηση και όσο χάλια και να περνούσα θα άφηνα για ένα χρόνο τις μικροδυσκολίες τις ζωής απλά για να κάνω ότι μου λένε και να κοιμάμαι το βράδυ χωρίς να σκέφτομαι. Τέλος πάντων και άλλα τέτοια. Το ίδιο βράδυ ονειρεύτηκα πως πήγα στρατό και ήταν μια χαρά!

    Όσο για το walkman καταπληκτική εφεύρεση, εγώ δεν είχα ποτέ. Η πρώτη μου επαφή ήταν με το κινητό.

    Λογοδιάρροια.....

    ReplyDelete
  5. Νάσο καλορίζικος.Εγώ βαρέθηκα?Μα πώς σου ήρθε αυτό? :P
    Σοβαρά τώρα πάντως, είμαι από τους ελάχιστους που στο στρατό τους δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθούν με αυτό που σπούδασαν και αυτό έχει ενδιαφέρον.

    Weirdo, all time favorite blogger, σ'ευχαριστώ.Θα επανέλθω με ποστ για την πεντάδα.

    Trilian, όχι δε νομίζω.Υπάρχει κάποιο πρόβλημα?
    Νταξ, κάποιος βρήκε και το ρεύμα και το mp3 κτλ κτλ.Όλα αυτά καταλήγουν στην ιδέα της φορητότητας της μουσικής.Καλά ε, αυτό ακούστηκε σαν ποίημα... "Φορητότητα της μουσικής"...Πω, τί είπα πάλι.

    Allitnil, όπως βλέπεις με κόλλησες λογοδιάρροια.Αυτά που λες είναι σωστά.Μια άγνωστη λέξη για το φαντάρο είναι το άγχος.
    Μια επίσης άγνωστη λέξη είναι ο ύπνος.Για τον κοινό φαντάρο τουλάχιστον, όχι τους προνομοιούχους σαν και μένα (δε θυμάμαι πού πάρκαρα το καλάμι...)
    Κι αν εσύ είσαι ο τύπος που χουζουρεύει τότε Houston we have a problem που λένε και στο χωριό μου.

    ReplyDelete
  6. περναει και δε ξαναρχεται.
    πολυ ωραιο αυτο που ειπες...

    ReplyDelete
  7. προνομιουχε φανταρε, καλη σου μερα! Χαιρομαι που εισαι καλα και ευτυχώς για σενα και για τους άλλους φιλους και λοιπους συγγενείς μας ο στρατος περνάει και δεν ξαναγυρνάει, σωστά το έθεσες! τα φιλια και την καλημερα μου, οπου και να'σαι!

    ReplyDelete
  8. Onomatodosia, ευχαριστώ. Κι εμένα μου άρεσε, γι'αυτό το δανείστικα από ένα φίλο, που το είχε δανειστεί από κάποιον άλλο.

    Mayamaya, καλησπέρα :)
    Ελπίζω να βρίσκεις σιγά σιγά τους ρυθμούς σου πάλι.

    ReplyDelete