Sunday, March 18, 2007

Λάθος στροφή




O υδράργυρος ξεπερνούσε τους 40 βαθμούς. Κοίταξε γύρω του. Δεν κουνιόταν τίποτα. Μόνο ο αέρας που έβραζε πάνω στην άσφαλτο. Τώρα άρχισε να συνειδητοιεί ότι για τις περασμένες -ούτε κι αυτός ξέρει πόσες- ώρες που οδηγούσε, δεν είχε διασταυρωθεί με κανένα άλλο αμάξι. Μα πού βρισκόταν? Σίγουρα, εκεί ακριβώς, ήταν το ακαταλληλότερο μέρος να μείνει από βενζίνη. Μάλλον στο τελευταίο βενζινάδικο που σταμάτησε, έβαλε πιο πολύ νερό, παρά οτιδήποτε άλλο. Νοθεία. Όχι μόνο στη βενζίνη. Σε ό,τι είχε να κάνει με αυτό το ταξίδι.
Πέρασε αρκετή ώρα, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο ο ήλιος εξακολουθούσε να χτυπάει κάθετα. Τότε ήταν που άρχισε να ξεκαθαρίζει η εικόνα. Κατάλαβε ότι οι ελπίδες του είχαν εξανεμιστεί από τη στιγμή που αποφάσισε να στρίψει σε εκείνη την παράκαμψη. Από την αρχή του σχεδόν, το ταξίδι ήταν προαποφασισμένο ότι δε θα είχε τέλος. Ή τουλάχιστον δε θα είχε το τέλος που αυτός θα ήθελε.
Ξεκίνησε να κάνει το μόνο που έμοιαζε πως θα μπορούσε να κάνει, να περπατάει.
Κάτι περίεργο συνέβαινε. Περίεργο? Υπό άλλες συνθήκες μπορεί. Τώρα ίσως και να ήταν αναμενόμενο. Περπατώντας, διαπίστωσε ότι ένα ατελείωτο συρματόπλεγμα περιέφραζε όλη την περιοχή. Χωρίς να υπάρχει κάπου είσοδος.
Μα πού βρισκόταν?

Saturday, March 03, 2007

5in1




Μετά από πρόσκληση της weirdo, πρέπει να πω κι εγώ 5 πράγματα για μένα.
Ποτέ δε βρίζω μπροστά σε άλλους. Ενώ όταν είμαι μόνος μου και ειδικά πίσω από το τιμόνι, ε όσο να'ναι όλο και κάτι θα πω, παρουσία κάποιου άλλου, οποιουδήποτε, δεν πρόκειται να πω βρισιά.Δεν ξέρω γιατί. Μέχρι που διάφοροι φίλοι μου έβαζαν στοιχήματα για να με κάνουν να πω κάτι. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό που ένας συμφοιτητής μου, μου αράδιασε ότι βρισιά ήξερε και δεν ήξερε, προσπαθώντας να με τσαντίσει για να τον βρίσω κι εγώ.
Κι έδώ ερχόμαστε στο δεύτερο σημείο. Είμαι πολύ ψύχραιμος και ήρεμος. Πρέπει να είναι ελάχιστες οι φορές που έχω εκνευριστεί και ακόμα πιο ελάχιστες οι φορές που έχω εκνευριστεί για θέμα που δεν έχει να κάνει με τον Ολυμπιακό. Μία φορά έχω τσακωθεί με κάποιον, στο γυμνάσιο, και έχω να το θυμάμαι.
Παλιά νόμιζα ότι είμαι προληπτικός με διάφορα συνήθιστα πράγματα. Όπως ότι όταν πατάω μια γραμμή απο αυτές που έχουν μεταξύ τους οι πλάκες του πεζοδρομίου με το ένα πόδι, πρέπει να πατήσω και μία με το άλλο πόδι. Ή ότι πρέπει να σηκώνω και να αφήνω το σαπούνι τρεις φορές όταν πλένω τα χέρια μου και άλλα τέτοια τρελά.Αργότερα, στο πανεπιστήμιο, έμαθα ότι για όλα αυτά υπάρχει ένας όρος στην ψυχιατρική, που λέγεται ψυχαναγκαστική συμπεριφορά. Δε βαριέσαι, ότι έχει κανένας, καλό είναι...
Πρώτη φορά δοκίμασα ντομάτα πριν 3 χρόνια. Είναι ακόμα πολλά λαχανικά στην "προς δοκιμή" λίστα. Α, ναι. Πρέπει να δοκιμάσω και φέτα κάποια στιγμή.
Όταν ήμουν πιο μικρός, γιατί ακόμα μικρός είμαι, ήθελα να ήμουν μαύρος. Κι αυτό, γιατί είχα στο δημοτικό ένα συμμαθητή, τον Γιαρίντ από την Αιθιοπία (καλή του ώρα όπου κι αν είναι), που ήταν πιο γρήγορος, πιο δυνατός από τους υπόλοιπους και ήξερε και καλύτερη μπάλα. Ακούς Michael Jackson?

Πάντως, δεν είμαι τόσο τρελός όσο ακούγομαι...
Πρέπει κι εγώ με τη σειρά μου να προσκαλέσω πέντε άτομα να κάνουν ένα παρόμοιο ποστ. Έλα όμως που αμφιβάλλω αν θα διαβάσουν πέντε άτομα αυτό το ποστ, που να μην έχουν ήδη συμμετάσχει στο παιχνίδι τουλάχιστον. Καλώ τους: ptwsh, misslittledevil, chef de fa,emufear, ifrit

ΥΓ: Ειλικρινά δεν πίστευα ότι εκτός από card reader κυκλοφορεί κάτι άλλο 5in1. Κι όμως.