Tuesday, July 03, 2007

Στρατολογίες no more



Είναι περίεργη η ιστορία με το στρατό. Όλοι λένε ότι είναι ένα διάλειμμα και έχουν δίκιο. Και σε όλους αρέσει το διάλειμμα, σωστά? Περίπου...
Όταν το διάλειμμα είναι αναγκαστικό και έχει ήδη αρχίσει να γίνεται κουραστικό από τα πρώτα λεπτά (ή μήνες) και όταν όλα γύρω κινούνται ενώ εσύ μένεις στάσιμος, το σκέφτεσαι λίγο αν σ'αρέσει αυτό το διάλειμμα ή όχι.
Άσε που δεν το λες ακριβώς ξεκούραση αυτό που περνάς, γιατί μόνο ήσυχο δε σ'αφήνουν.
Όπως και να'χει, τελειώνει και αυτή η φάση κάποια στιγμή και πρέπει να προετοιμάζεται κάποιος για την επιστροφή στην πραγματικότητα. Γιατί ο στρατός μπορεί να έχει πολλά χαρακτηριστικά, δεν έχει όμως σχέση με τον πραγματικό κόσμο. Κινείται στο δικό του χρόνο, με το δικό του τρόπο και προσπαθεί να αποφεύγει κάθε επαφή με τους "έξω".
Αρκετά με το στρατό. Σύντομα έρχεται άλλο ποστ με δεν-ξέρω-κι-εγώ-τι θέμα, πάντως όχι στρατιωτικό.

ΥΓ: Εξαφανίστηκα για κάμποσο καιρό, αλλά δεν ήταν ακριβώς στο χέρι μου τα πράγματα. Τώρα επέστρεψα. (κι αυτό είναι και απειλή και δέσμευση...)

5 comments:

  1. Το διάστημα που δε μπορούσα να βρεθώ online έχασα και την κίνηση που έγινε προς τιμήν της Αμαλίας, την 1/6 αν δεν κάνω λάθος.
    Είναι κρίμα που δε μπόρεσα να συμμετάσχω κι εγώ.
    Καλό ταξίδι Αμαλία...

    ReplyDelete
  2. Μας έλλειψες εσύ, νεαρέ μου!
    Καλός πολίτης, φιλιά :))

    ReplyDelete
  3. Καλός πολίτης λοιπόν!!! Και καλή αρχή, γιατί πως να το κάνουμε μετά το στρατό είναι πάλι μια καινούρια αρχή!!!

    ReplyDelete
  4. αντε βρε καλη καινουρια αρχη... ;)

    ReplyDelete
  5. Weirdo, αμοιβαία τα αισθήματα. :)

    Allitnil, έτσι είναι. Ή μια καινούρια συνέχεια.

    Trilian, σ'ευχαριστώ.

    Παρεπιπτώντως, ακόμα δεν απολύθηκα. Αλλά πια δεν αισθάνομαι μέλος του στρατού. (όχι ότι είχα μπει και ποτέ στο πετσί του ρόλου μου... :D )

    ReplyDelete