Wednesday, October 03, 2007

Αρχηγού παρόντος


Κλασσικός Έλληνας οδηγός. Ο άρχοντας του δρόμου (και των πάντων γενικότερα).
Φραπεδούμπα στο χέρι, εννοείται, και τέρμα τα γκάζια. Ο φραπές έχει ένα κακό. Τελειώνει. Το χάρτινο ποτηράκι που τον περιέχει του είναι άχρηστο μετά. Ο άρχοντας το πετάει από το ανοιχτό παράθυρο, γιατί έτσι γουστάρει ρε παιδί μου. Του έρχεται και μια λιγούρα, τρώει το τυροπυτίδι και το χαρτί κι αυτό από το παράθυρο. Γουστάρει λέμε.
Όμως ο άρχοντας του δρόμου έχει και μάτια αετού. Δεν του ξεφεύγει τίποτα. Παρατηρεί την κάθε λεπτομέρεια. Το μάτι του πέφτει πάνω στα σκουπίδια στην άκρη του δρόμου. "Έ πώς να μην ανάβουν φωτιές μετά?"
Μεγάλε είσαι σωστός! Τελεία και παύλα.