Τις προηγούμενες μέρες βρέθηκα στην Πάτρα, την πόλη που πέρασα τα φοιτητικά μου χρόνια, για να μαζέψω συστατικές, μιας και έχω αποφασίσει να ξενιτευτώ.
Πριν ένα χρόνο, όταν πλησίαζα στα τελειώματα, ήθελα να φύγω και να μην ξαναπατήσω στην Πάτρα. Ίσως να μην έφταιγε τόσο η ίδια η πόλη, αλλά οι συνθήκες γενικά. Μετά από τον κενό χρόνο στο στρατό, η Πάτρα μου έλειψε. Είναι αλήθεια αυτό που λένε ότι η μνήμη απωθεί άσχημες στιγμές και μένουν μόνο οι ευχάριστες.
Αν και πέρασε μόνο ένας χρόνος, αρκετά άλλαξαν στην Πάτρα. Μαγαζιά που δεν υπήρχαν τώρα υπάρχουν, μαγαζιά που υπήρχαν τώρα δεν υπάρχουν. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί μου έχουν κι αυτοί εγκαταλείψει την πόλη. Πέρναγα κάτω από τα σπίτια τους, σε κάποια από τα οποία πέρασα πολλές ώρες και υπάρχουν αναμνήσεις, αλλά τώρα κάποιος άλλος μένει εκεί.
Τους δρόμους της Πάτρας τους ξέρω καλά, κάποτε ήξερα και πολλούς από τους κατοίκους της, τώρα μου έμειναν μόνο οι δρόμοι (το λέω το "κάποτε" σα να έχουν περάσει αιώνες από τότε...).
Παρ'όλ'αυτά, υπάρχουν και κάποια πράγματα που στην Πάτρα έμειναν ίδια και είμαι σίγουρος ότι δε θα αλλάξουν ποτέ. Όταν αρχίσει να βρέχει, δε σταματάει, χαρακτηριστικό της δυτικής Ελλάδας μάλλον γενικότερα. Το πιο αστείο όμως, είναι το κυκλοφοριακό της πόλης. Μου έκαναν εντύπωση, πριν ακόμα μπω στα όρια της Πάτρας, μόλις άρχισα να πιάνω πατρινούς σταθμούς στο ραδιόφωνο, διαφημιστικά σποτάκια για το διπλοπαρκάρισμα. Σκέφτηκα ότι όντως η κατάσταση είχε παραγίνει και ήταν καιρός να ληφθούν κάποια μέτρα. Η πράξη συνήθως διαφέρει από τη θεωρία. Και στην πράξη, τα διπλοπαρκαρισμένα ήταν όπως τα θυμώμουν απί πάντα, μόνο που τώρα, όσοι είχαν παρκάρει κανονικά είχαν πληρώσει στα καινούρια παρκόμετρα του δήμου. Σαν αυτό που λέμε "και κερατάδες και δαρμένοι". Πιστεύω ότι από τη στιγμή που δε μπορείς να πολεμήσεις κάτι, απλά το αποδέχεσαι και αφήνεσαι. Go with the flow. Αντί να πολεμήσει ο δήμος το διπλοπαρκάρισμα, πρέπει να το μετατρέψει σε τουριστική ατραξιόν. "Ελάτε να δείτε το αρχαίο ωδείο, τη γέφυρα του Ρίου, τα διπλοπαρκαρισμένα. Πάτρα. Γιατί έτσι μας αρέσει!" (το τελευταίο είναι κλεμμένο από διαφήμιση μπύρας, αλλά σκοτίστηκα).
Τέλοσπάντων, κυκλοφορώντας στην πόλη των φοιτητικών μου χρόνων, αν και στιγμιαία ξαναένιωσα φοιτητής, χωρίς συμφοιτητές όμως, είχα την αίσθηση ότι έχω μεγαλώσει. Κάτι που ξέρω πως δεν ισχύει, αφού έχω κάνει συμφωνία με ανώτερες δυνάμεις για αιώνια ζωή, παγκόσμια κυριαρχία κτλ κτλ. Οπότε θα μου περάσει.
17 comments:
Μεγάλωσες λίγο... ;-)
Το αν θα γεράσεις, εξαρτάται από το πώς ζεις... Αν όλα αυτά που κατακτάς μεγαλώνοντας, γίνονται βαρίδια στην ψυχή σου, αν φωλιές που χτίζεις ανά τον κόσμο γίνονται φυλακές από όπου δεν μπορείς να ξεφύγεις, αν το πρέπει γίνεται πιο δυνατό απ'το θέλω, τότε γερνάς..
Εγώ ας πούμε πάω ανάποδα! Στα 26 ήμουν πιο γριά απ'όσο είμαι τώρα!
Στην Πάτρα σπούδαζαν αρκετοί φίλοι μου. Αυτό που πάντα μου άρεσε εκεί, ήταν η αίσθηση του προσωρινού.
Στην Πάτρα αγαπητέ ήμουν αντίθετα από σένα φαντάρος.Δεν θυμάμαι τα διπλοπαρκαρισμένα γιατί το μόνο που κοιτούσα έξω ήταν οι τύπισσες.(αυτές πρέπει να γίνουν οι ατραξιόν του δήμου....γειά σου Μένια).Και εγώ,αν και φαντάρος, έχω κρατήσει τις καλές εικόνες.
Είμαι μεγαλύτερος από σένα και αν εσύ αισθάνεσαι γέρος τότε εγώ τί;Μαθουσάλας;;;
αρχηγε κρατα και κανενα καλό ποστο και για μας αν κυριαρχησεις τον κόσμο τελικα!!:)
Paperflowers, πολύ μου άρεσε το σχόλιό σου. Πολύ περισσότερο από το ποστ που έγραψα. Λέω να σβήσω το ποστ και να βάλω αυτό το σχόλιο στη θέση του.
Ίσως κι εγώ αρχίσω να μικραίνω από δω και πέρα.
Island, είναι όντως άλλος ο κόσμος από τα μάτια του φαντάρου. Στιγμιαία αιστάνθηκα γέρος...
Trillian, πώς σου φαίνεται το παγκόσμιο υπουργείο φωτογραφίας?
Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, αλλά άσε με να σου δώσω μια συμβουλή...
Μην αρχίσεις να μικραίνεις από τώρα. Με τον προσωπικό μου ανδροηλικιομετρητή έφτασα στο συμπέρασμα ότι ο άνδρας πρέπει ν'αρχίσει να μεγαλώνει στα 21 και να μικραίνει στα 28.
Τώρα και για τα επόμενα δύο χρόνια, είσαι όπως πρέπει!
;-)
Κάτι θα ξέρεις παραπάνω για να το λες και ως συμβουλή μάλιστα.
Υπενθύμιση προς εαυτό: σε δύο χρόνια να πάω στα τζάμπο να αγοράσω παιχνίδια. :D
και τι ανταλλάγματα έκανες παρακαλω για να μείνεις νέος; Για ενημέρωσε να μάθουμε και μεις!!!
εμένα η Πάτρα δε μου αρέσει αλλά φταίνε οι άνθρωποι και όχι η πόλη!
πάντως θα δεις πως μέχρι τα 30 και 32 μη σου πω μάλλον το ίδιο θα νιώθεις μη σου πω πως αν περάσεις την ψυχρολουσία του 28 θα είναι καλύτερα! Καλά.... δεν ξέρω μου έχουν πει!
Το αντάλλαγμα είναι να μη λέω στους άλλους ποιο είναι το αντάλλαγμα.
Γιατί ψυχρολουσία στα 28? Τόσο σημαδιακή είναι αυτή η ηλικία ρε παιδιά?
Ε, τα 28 είναι πιο κοντά στα 30 απ'ό,τι στα 25, γι'αυτό.
Στο τζάμπο, δεν ξέρω αν θα βρεις τα παιχνίδια που θα χρειάζεσαι αλλά δεν χάνεις τίποτα να δοκιμάσεις! ;-)
Ε, τα 28 είναι πιο κοντά στα 30 απ'ό,τι στα 25, γι'αυτό.
Στο τζάμπο, δεν ξέρω αν θα βρεις τα παιχνίδια που θα χρειάζεσαι αλλά δεν χάνεις τίποτα να δοκιμάσεις! ;-)
Χίλα συγνώμη αλλά επείγει.Όποιος μπορεί ας διαβάσει παρακάτω.
http://gmargari.wordpress.com/2007/11/21/troxaio/
Paperflowers, σωστό αυτό (για το 28). Μπορεί στα 28 να θέλω "παιχνίδια για μεγαλύτερα παιδιά", αλλά και τα παιχνίδια του τζάμπο έχουν κατώτερη ηλικία και δε βάζουν ανώτερη...
Island, πέτυχα σε κάποιο φόρουμ τη συγκεκριμένη είδηση. Καλά κάνεις και την προωθείς.
Απορώ πώς μπορεί να ζήσει κάποιος με τον εαυτό του αν εγκαταλείψει κάποιον που χτύπησε με το αυτοκίνητο.
Έχεις μια μανία με τα τεράστια εμπορικά καταστήματα ή κέντρα... Τζάμπο, Mall...
Think big που λένε και οι φίλοι μας οι americanoi.
Δε θέλω να σου βαρύνω το blog αλλά υπόσχομαι οτι θα το κάνω στο δικό μου με αφορμή το post σου. Ρίξε καμιά ματιά σε μερικές μέρες.
Humma, δηλαδή απαγορεύεται να κοιτάξω τώρα?
Ο.κ. περιμένω.
感情,第三者,婚外情,一夜情,小老婆,外遇,商標,市場調查,公平交易法,抓姦,債務,債務協商,應收帳款,詐欺,離婚,監護權,法律諮詢,法律常識,離婚諮詢,錄音,找人,追蹤器,GPS,徵信,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信,徵信社,徵信公司,尋人,抓姦,外遇,徵信社,徵信,徵信社,尋人,偵探,偵探社,徵才,私家偵探,徵信,徵信社,徵信公司,抓猴,出軌,背叛,婚姻,劈腿,感情,第三者,婚外情,一夜情,小老婆,外遇,商標,市場調查,公平交易法,抓姦,債務,債務協商,應收帳款,詐欺,離婚,監護權,法律諮詢,法律常識,離婚諮詢,錄音,找人,追蹤器,GPS,徵信,徵信公司,尋人
Post a Comment