Friday, February 15, 2008

I'm not there


Συνεχίζοντας αυτό το τρελό σερί του ενός ποστ με κριτική έργου, θα σας πω για το "i'm not there".
Κατ'αρχάς, πριν αρχίσει να βλέπει κάποιος αυτή την ταινία, πρέπει να ξέρει πως ότι δει είναι συμβολικό. Ναι, είναι η -ας πούμε- βιογραφία του Μπομπ Ντύλαν, αλλά δεν είναι κλασσικού στυλ (γεννήθηκε εκεί, μεγάλωσε εκεί, πήγε σχολείο εκεί, έμαθε μουσική εκεί κτλ κτλ). Πιο πολύ είναι το ψυχογράφημα του Ντύλαν. Οπότε όσα φαίνονται στην οθόνη είναι συμβολικά πέρα για πέρα. Δε βλέπουμε τόσο φάσεις της ζωής του (υπάρχουν αναφορές και σ'αυτές), όσο φάσεις της προσωπικότητάς του. Τις φάσεις αυτές ενσαρκώνουν διαφορετικοί ηθοποιοί. Και εδώ πρέπει να γίνει ειδική αναφορά στην Κέιτ Μπλάνσετ, της οποίας η ερμηνεία είναι φοβερή και τρομερή. (Είναι και υποψήφια για όσκαρ , αλλά αυτό δε λέει κάτι.)
Ένα από τα καλύτερα στοιχεία της είναι, ω τι έκπληξη, η μουσική. Δεν είναι όμως απλά ότι η μουσική είναι πολύ καλή. Είναι πολύ καλός ο τρόπος που δένει με την ταινία. Ακούγεται σχεδόν συνεχόμενα.
Με όλα αυτά υπ'όψη και χωρίς να ξεχνάει κανείς ότι πρόκειται περί συμβολισμών, η ταινία νομίζω είναι καλή και αξίζει να τη δει κάποιος.
Αυτά που γράφω για τις ταινίες είναι κάπως σύντομα, η αλήθεια είναι αυτή, αλλά όπως πίστευα και πιστεύω, όταν περιγράφεις κάτι υποκειμενικό, πρέπει να αφήνεις περιθώρια στον άλλο να έχει κι αυτός τη δική του υποκειμενική άποψη. Αυτό + το ότι δε λέμε το τέλος μιας ταινίας σε κάποιον που δεν την έχει δει.

7 comments:

  1. lemonita3:16 PM

    Εχω σκοπό να δω αυτή την ταινία και χαίρομαι που με "πρόλαβες" και έτσι διάβασα και τη δική σου γνώμη πέρα από το τι λένε στην εφημερίδα. Να φανταστώ οτι σ'αρέσει ο Bob Dylan γενικα; Καλό απόγευμα.

    ReplyDelete
  2. Ε καλα εννοείται οτι δε λέμε το τέλος μιας ταινίας σε κάποιον που δεν την έχει δει!!!

    Λοιπόν πολύ μ'αρέσουν οι κριτικές σου.Μάλιστα μάλιστα.Επίσης πολύ μου άρεσε και αυτό περί υποκειμενικής άποψης και το να αφήνεις περιθώρια στον άλλο.

    Με έπεισες!
    Καλά οχι οτι ήθελα και πολύ....έτσι κι αλλιώς σκεφτόμουν να παω να τη δω....ισως και αύριο κι όλας....χμμμ....

    ReplyDelete
  3. Lemonita, welcome! Πάντα είμαι ένα βήμα μπροστά. :D
    Μου αρέσει ο Ντύλαν, αλλά μη φανταστείς ότι έχω εντρυφήσει στο θέμα, οπότε δεν είχα "ντυλανικές" παρωπίδες.

    Unlearn, πολύ χαίρομαι για τα καλά σου λόγια. Ήμουν σίγουρος ότι εσύ θα ήθελες να τη δεις. Νομίζω πως ότι έχει σχέση με μουσική σε ενδιαφέρει.

    ReplyDelete
  4. Με έπεισες φίλε και θα πάω να την δω...Και ειδικά τώρα που έμαθα ότι παίζει η Κέιτ Μπλάνσετ.Είναι φοβερή και αγαπημένη ηθοποιός.Και ειδικά τώρα που πληροφορήθηκα ότι δεν είναι βιογραφία αλλά ψυχογράφημα.Αυτά μου αρέσουν.

    Και να δεν υπήρχες εσύ δν θα το μάθαινα ίσως...

    Συνέχισε την καλή προσπάθεια

    ReplyDelete
  5. Μα αυτός είναι ο σκοπός. Να πείθω τον κόσμο. Είτε με τον καλό τρόπο είτε με τον λιγότερο καλό τρόπο. Τζάμπα τις παίρνω τις προμήθειες?

    ReplyDelete
  6. Προμύθειες έ;Η δημοκρατικότερη αρχή όλων

    ReplyDelete
  7. Πάντα. Φημίζομαι για τις δημοκρατικές μου ιδέες και αρχές.

    ReplyDelete