Thursday, August 28, 2008

Αλλαγές


Συνήθως τον Αυγουστο δε συμβαίνουν και πολλά. Όλα κινούνται πιο αργά, μέχρι και οι μύγιες είναι παχιές και δυσκίνητες. Το πολύ πολύ να περάσει κανένας σημαντικός νόμος, εκεί που κανένας δεν το περιμένει και κανένας δεν προσέχει.
Ο φετινός Αύγουστος όμως δεν είναι σαν τους προηγούμενους.
Πριν 5 μήνες πήρα κι εγώ το δρόμο της ξενιτιάς. Ακούγεται λίγο πιο δραματικό απ'ότι είναι. Ξενιτιά, μετανάστες, λέξεις που παραπέμπουν σε παλιότερες εποχές και είναι ταυτόσημες με κακουχίες και τεράστιες δυσκολίες για πολύ κόσμο. Δε μπορώ να πω ότι ήταν έτσι ακριβώς στην περίπτωση μου. Μαζί με αρκετούς άλλους όμοιούς μου, μαζευόμαστε τώρα και λέμε πόσο δύσκολα ήταν στην αρχή, που το ξενοδοχείο μπορεί να μην είχε ίντερνετ, που το ταξί από το αεροδρόμιο πήρε ένα σωρό λεφτά κι άλλα τέτοια.
Δεν παύει πάντως να είναι μια καινούρια αρχή σε μιά άγνωστη χώρα. Πριν 5 μήνες, δεν ήξερα κανέναν, δεν είχα σπίτι, άλλαξα ξενοδοχείο 3 φορές, δεν καταλάβαινα τον κόσμο γύρω μου.
Το ότι μετά από 5 μήνες έχω δουλειά (πριν 2 μέρες πήρα τον πρώτο μου μισθό), σπίτι, το οποίο μπορώ να συντηρώ μόνος μου και μεταφορικό μέσο, ένα φοβερό ποδήλατο με φώτα, λασπωτήρες και 21 ταχύτητες, για μένα λέει πολλά για τη χώρα στην οποία βρίσκομαι. Και πολλά για τη χώρα από την οποία έφυγα, τη χώρα μου. Δυστυχώς οι συγκρίσεις εδώ έρχονται αυτόματα. Το αποτέλεσμά τους είναι γνωστό πάνω κάτω κάθε φορά.
Ένα πολύ καλό από όλα αυτά είναι ότι τώρα πραγματικά χαίρομαι κάθε μέρα που βρίσκομαι στην Ελλάδα, απλά γιατί δε με νοιει τίποτα. Τώρα είμαι ένας εξωτερικός παρατηρητής που γελάει με αυτά που βλέπει.
Γνωστά όλα αυτά και χιλιοειπωμένα. Δεν είμαι εγώ που ανακάλυψα την Αμερική. Γιατί αν ήμουν, θα τη λέγανε Νεροπιστολερία. Αλλά να μου πεις ούτε κι ο Βεσπούκι ήταν που την ανακάλυψε.

ΥΓ: Θα ακολουθήσει φωτορεπορτάζ κάποια στιγμή. Η φωτογραφία του ποστ δεν είναι το πλοίο που μπάρκαρα για να φύγω. Είναι ένα ιστιοφόρο που κάθεται κάπου στο Γκέτεμποργκ.

16 comments:

  1. Και μόνο το ότι πήρες την απόφαση να μετακινηθείς και να ζήσεις σε μια ξένη χώρα (για όσο..)
    είναι μεγάλη μαγκιά.
    Χαίρομαι που μπήκες στους ρυθμούς ενός νέου τρόπου ζωής-περιβάλλοντος και προσαρμόζεσαι.
    Να περνάς καλά και δημιουργικά, να κάνεις αυτά που θέλεις και να διαπρέψεις!
    (..μια χαρά είναι η Ελλάδα.. για διακοπές...:))

    Φιλιά πολλά:)

    ReplyDelete
  2. molka2:44 PM

    Και ούτε καν για διακοπές.

    We're all proud of you λατρεμένε νεροπιστολέρο. ^^

    ReplyDelete
  3. επειδή οπως σου εχω ξαναπει παλιοτερα ειμαι στην ιδια θεση απλα 2 3 βηματα πίσω σου θέλω να σου βγάλω και εγώ το καπέλο όπως και σε ολους αυτους που το κανουν
    και να πω οτι σε ζηλευω αφανταστα. μεχρι εμετου.
    γμτι

    ReplyDelete
  4. Weirdo, όντως δεν είναι εύκολο να ξεικάει κάποιος σε άλλη χώρα. Αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολο τελικά. Ίσως αυτό να θέλουν να μας περάσουν, ότι είναι δύσκολο να φύγει κάποιος, γιατί αλλιώς δε θα μείνει κανένας πίσω... :P


    Molka, όχι, έχει δίκιο η Weirdo. Γι αδιακοπές είναι τέλεια η Ελλάδα. Απλά σκέψου να είσαι στη χώρα αλλά να μη σε νοιάζει τίποτα άλλο από το πώς θα διασκεδάσεις, μιας και είσαι σε διακοπές. Δε μπορώ να σκεφτώ καλύτερο μέρος.


    Ναρίτα, μην το σκέφτεσαι άλλο. Πάρε την απόφαση. Βασικά δεν ξέρω αν υπάρχει κι άλλη επιλογή, αλλά όπως και να'χει φύγε από εκεί που είσαι τώρα και πήγαινε κάπου που θα σου συμπεριφέρονται ανθρώπινα.

    ReplyDelete
  5. από τη σχολή εννοείς;
    γιατί δε τέλειωσα ακόμα..
    είναι και αυτό μια επιλογή βεβαια αλλα με τον καιρό την κατάπια

    ReplyDelete
  6. Όχι από τη σχολή ρε συ. Αφού έφαγες το γάιδαρο, φάε και την ουρά να τελειώνεις.
    Μετά φύγε. Ή μάλλον πήγαινε στρατό για να πάρεις μια γερή δόση από τα best of της Ελλάδας και μετά πήγαινε κάπου που να υπάρχει πολιτισμός.

    ReplyDelete
  7. Ποδήλατο.Ξένη χώρα. Ξενιτιά. Κάπως έτσι νοιώθουμε και μερικοί από εμάς εδώ στην Ελλάδα. Χωρίς το ποδήλατο βεβαίως βεβαίως.

    Ανακάλυψε και άλλα. Γνώρισε και άλλα. Καλό μήνα Νεροπιστολέρο.

    ReplyDelete
  8. Τώρα τελευταία όλο και πιο συχνά σκέφτομαι κι εγώ να φύγω...

    Χαίρομαι που χαίρεσαι ;-)

    ΥΓ Τι τις θες τις 21 ταχύτητες παιδάκι μου????

    ReplyDelete
  9. αχ τι καλα πολυ χαιρομαι για εσενα... αντε και εις ανωτερα σου ευχομαι... ;)

    ReplyDelete
  10. Θέλει μαγκιά για να πάρεις τέτοια απόφαση... και να την κρατήσεις :)
    Όλα θα πάνε καλά! Το εύχομαι, αλλά είμαι και σίγουρη :)
    Μην ξεχνάς και να διασκεδάζεις, ε?
    kisses

    ReplyDelete
  11. Island, μα η ζωή είναι ποδήλατο. Ειδικά στην Ελλάδα. Καλό μήνα και σε σένα!


    Paper flowers, χαίρομαι που χαίρεσαι που χαίρομαι. :)
    Αν φύγεις, απλά πες στον τελευταίο να κλείσει την πόρτα.


    Trilian, ευχαριστώ πολύ. :D
    Θα μαζέψω λίγες εμπειρίες ακόμα και θα κάνω ένα ποστ με πιο πολλές λεπτομέρειες (πικάντικες και μη...).


    Dory, μπα, δεν το ξεχνάω. Μη νομίζεις ότι είμαι και κανένας εργασιομανής. :P

    ReplyDelete
  12. Γεια σου, Βεσπούκι!

    ReplyDelete
  13. Mantalena, ξέρω τι προσπαθείς να κάνεις. Μου έκανες το 12ο σχόλιο για να απαντήσω εγώ με το 13 σχόλιο. Αλλά...

    ReplyDelete
  14. ...θα ξεπεράσω και αυτόν το σκόπελο. :P

    ReplyDelete
  15. Ημουν περαστικη και.. η αληθεια ειναι οτι δεν εχω να πω τιποτα σημαντικο. Μια ευχη για μια καλη αρχη στην νεα ζωη, ειναι αρκετη νομιζω. ;)

    ReplyDelete
  16. Διαβολίνα χαθήκαμε. Ευχαριστώ :)

    ReplyDelete