Monday, June 14, 2010

19 και σήμερα

Μέσω του zaphod είδα αυτό και μετά αυτό. Δεν έχω καλή εικόνα πόσο έχει τραβήξει αυτή η συζήτηση για το ποιος φταίει για την κρίση της ελληνικής οικονομίας. Όσα λέει ο spi_der βασίζονται στην κοινή λογική, που όμως πολλοί και για πολύ καιρό δε μπορούσαν να δουν γιατί ήταν καλά κρυμμένοι πίσω από το δάχτυλό τους. Η απλοϊκή λογική του Μανδραβέλη συμβάλλει μόνο στο να νιώσει ο απλός κόσμος υπεύθυνος ή έστω συνυπεύθυνος και άρα να αποδεχτεί ότι πρέπει κι αυτός να πληρώσει για τα σπασμένα. Το θέμα είναι ότι ότι δεν πληρώνει ΚΑΙ αυτός αλλά ΜΟΝΟ αυτός. Στην πυραμίδα της εξουσίας όπου κι αν ακουμπήσει κανείς λερώνεται. Περιέργως πώς, κανείς ποτέ δε βρέθηκε στη φυλακή. Δε μπορώ να πω, γίνονται τώρα εξεταστικές επί εξεταστικών, ξεσπάνε σκάνδαλα, ακόμα πάντως όλοι κυκλοφορούν ελεύθεροι.
Είναι επίσης ιδιαίτερα αξιοσημείωτο πως όποιο σκάνδαλο φανερώθηκε δεν ήταν αποτέλεσμα καμιάς έρευνας και κανενός ελεγκτικού μηχανισμού, αλλά αποκαλύφθηκε από κάποιο μέσο μαζικής ενημέρωσης, Αυτό από μόνο του είναι μια εντελώς ελεγχόμενη διαδικασία. Το καλό είναι πώς επειδή όλοι έχουν φάει, αρχίζοντας μια έρευνα για κάποιον, όλο και κάμποσους ακόμα θα πάρει η μπάλα.
Θα περίμενε πάντως κανείς, πώς θα ήταν σχετικά εύκολο να πείσεις κάποιον που κατηγορείται ότι έχει φάει λεφτά να το παραδεχτεί. Πχ κάποιος πρώην υπουργός που έχει περιουσία 10 και παίρνει μισθό 5 επί 20 χρόνια, δε μπορεί να βρίσκεται μετά από αυτά τα 20 χρόνια με ακίνητα αξίας 3000. Δε βγαίνουν τα νούμερα ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε. Μόνο η θετική απάντηση στην ερώτηση "κέρδισες μέσα σ'αυτά τα 20 χρόνια το λόττο (με την κυριολεκτική έννοια);" θα μπορούσε να τον αθωώσει. Έχει σημασία η διευκρίνιση ότι μιλάμε όντως για λόττο ή έστω κάποιο λαχείο, γιατί απ'ότι φαίνεται από πάντα θεωρούνταν η ανάλυψη κάποιας υψηλής θέσης στο δημόσιο ως "μου έπεσε το λαχείο". Η δε κυβερνητική θέση ισοδυναμούσε με 4πλο τζακ-ποτ.
Είναι να απορεί κανείς αν τελικά υπήρξε ποτέ κάποιος που να έχει στόχο την κοινή πρόοδο όταν αποφάσιζε να βάλει για βουλευτής. Κοινή = της ευρύτερης κοινωνίας, όχι του ιδίου και της οικογένειάς του.
Από την άλλη, κανείς βάζοντας για βουλευτής δε βγήκε βουλευτής μόνος του. Κάποιοι τον έβγαλαν. Και κανείς δε μπορεί να αρνηθεί ότι έκανε μπαμ από 100 χιλίόμετρα ότι κάποιοι είχαν ήδη κλέψει όταν ξαναζητούσαν την ψήφο του λαού. Και την ξαναέπαιρναν. Δεν έχει ή μάλλον δεν είχε μέχρι τώρα τόσο σημασία για τον κάθε πολίτη αν ο πολιτικός είχε κλέψει, αρκεί να είχε βοηθήσει και τον συγκεκριμένο πολίτη σε μια στιγμή ανάγκης.
Εδώ όμως υπάρχει ένα ελαφρυντικό. Ο μέσος ψηφοφόρος, που δεν είναι και το εξυπνότερο ζώο του κόσμου, έχει βρεθεί σε ένα αδιέξοδο. Καλείται να επιλέξει μεταξύ των ίδιων επιλογών κάθε 4 χρόνια. Ακριβώς των ίδιων. Δε νομίζω ότι είναι λιγότερο ένοχος ο πολιτικός που δεν έχει κλέψει αλλά που δεν βγήκε να κράξει τον συνάδελφο, σύντροφο, συναγωνιστή πολιτικό που έχει κλέψει. Οι πολιτικοί αρχηγοί, θυμωμένοι και έχοντας φυσικά πέσει από τα σύννεφα που πίσω από την πλάτη τους όλοι οι άλλοι έκλεβαν κι αυτοί δεν είχαν καταλάβει τίποτα, διαγράφουν τους εγκληματίες, όχι γιατί έκαναν κακό στη χώρα, αλλά γιατί έκαναν κακό στο ιματζ του κόμματος. Αν δεχτούμε πάντως ότι ειλικρινώς παραδέχονται κάποιοι ότι δεν είχαν καταλάβει ότι οι γύρω τους, πάνω τους, κάτω τους, έκλεβαν, τότε, μπορεί να είναι τίμιοι, αλλά πρέπει να απαλλαχτούν από τα καθήκοντά τους λόγω βλακείας.
Ο κόσμος λοιπόν βρέθηκε στο αδιέξοδο να πρέπει να ψηφίσει τους ίδιους. Νομίζω ότι είναι υπερβολικά φιλόδοξο και ουτοπικό να περιμένουμε ότι ένα τόσο μεγάλο κομμάτι των πολιτών ώστε να κάνει διαφορά θα μπορούσε ξαφνικά να αντιδράσει στο σύστημα, να αναγνωρίσει ότι δεν υπάρχουν μόνο δύο επιλογές και να ρίξει στο γκρεμό αυτούς που έφεραν τη χώρα στο γκρεμό. Δε μπορεί ένας λαός που κοιμάται βολεμένος επί δεκαετίες να ξυπνήσει ξαφνικά. Μιλάω για την πλειοψηφία πάντα, μιας και στη δημοκρατία μας αυτή αποφασίζει.
Κάτι δεν πήγαινε καλά στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια. Το έβλεπε ο καθένας. Αλλά γιατί να προβληματιστεί όταν πέρναγε καλά;
Είμαι πολύ περίεργος όταν σε 19 και μία που θα είμαι στην Αθήνα, να δω τις διαφορές στην καθημερινότητα. Να δω πχ ότι έχουν πέσει οι τιμές στους καφέδες και τις μπύρες, αφού μειώθηκε και το εισόδημα του κόσμου.

ΥΓ: Το μπλογκ αυτό φυτοζωεί εδώ και μήνες. Τώρα τελευταία είχε και εικόνα διάλυσης με το παρακάτω φόντο να μη φορτώνει (γι αυτό κι εγώ πολύ έξυπνα το κάνω ποστ εδώ για να βρίσκεται...). Έτσι άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

4 comments:

  1. Δεν θα δεις και πολλές αλλαγές, εκτός από μία γενικότερη μιζέρια. Αυτή βέβαια πάντα υπήρχε, απλά τώρα υπάρχει και καλά λόγος για να τη δικαιολογήσει.

    ReplyDelete
  2. Τελικά δεν είναι χώρα η Ελλάδα, είναι κάποιου είδους group therapy, στο οποίο ο καθένας βρίσκει τις δικαιολογίες για τα αιώνια ψυχοπροβλήματά του. Αυτοί που πάντα ήταν κακόμοιροι και μίζεροι τώρα βρήκαν την αφορμή τους. Εκείνοι που παλεύουν κυριολεκτικά για να επιβιώσουν μάλλον δεν έχουν χρόνο για να το αναλύσουν περισσότερο.

    ReplyDelete
  3. Έχεις σωστή παρατηρητικότητα. Όταν έρθεις Ελλάδα και δεις και επί του πρακτέου τί παίζει, θα έχεις να γράφεις αναρτήσεις με παρατηρήσεις για πολλούς μήνες ;)

    ReplyDelete
  4. Είναι η θυσία που κάνει κάποιος ζώντας σε ένα μέρος που τα πράγματα λειτουργούν σχεδόν όπως υποτίθεται ότι πρέπει να λειτουργούν. Δεν έχει έμπνευση και ερεθίσματα. Ίσως είναι καλύτερα από το να μην προλαβαινεις να κριτικάρεις αυτά που γίνονται γύρω σου. (Πάντως και το να μην έχεις ερεθίσματα από πάντα. ,όσο να ναι αδυνατίζει τα αντανακλαστικά σου. Ο ιδανικός συνδυασμός είναι να βρεθείς σε τέτοιο περιβάλλον όταν θα έχεις χορτάσει από εκπλήξεις. ,σκάνδαλα. ,μέτρα. Και όλα αυτά γενικά που κάνουν την ελληνική πραγματικότητα κάθε άλλο παρά βαρετή. Κουραστική καμιά φορά αλλά όχι βαρετή. )

    ReplyDelete